Η Σπηλιά των Πειρατών

Το χαρακτηριστικό στοιχείο της σπηλιάς είναι η είσοδός της: μια ψηλή, ημικυκλική αψίδα — περίπου 8 μέτρα πλάτος και 10–12 μέτρα ύψος — που στεφανώνεται από έναν φεγγίτη σαν καμινάδα, απ' όπου τρυπώνει το φως του ήλιου. Τα κύματα τη λάξευσαν στον ασβεστόλιθο επί χιλιετίες και, μέσα, το φως που διαθλάται στο νερό βάφει την επιφάνεια σε ένα φωτεινό μπλε-πράσινο, ενώ τα καμπυλωτά τοιχώματα επιστρέφουν την ηχώ κάθε φωνής.

Το όνομά της προέρχεται από το παιδικό μυθιστόρημα του Πέτρο Μάρκο του 1964, Shpella e Piratëve («Η σπηλιά των πειρατών») — ο Μάρκο γεννήθηκε στους Δρυμάδες το 1913, και το βιβλίο του (μαζί με την κινηματογραφική μεταφορά) έκανε τη σπηλιά γνωστή σε όλη την Αλβανία. Στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο γειτονικές θαλάσσιες σπηλιές κατά μήκος αυτού του βράχου, περίπου 200 και 800 μέτρα από το νότιο άκρο της παραλίας των Δρυμάδων.

Μια ήρεμη μέρα μπαίνουμε αργά με το σκάφος μέσα από την αψίδα, κάποιες φορές σβήνοντας τη μηχανή για να αφεθούμε, με χρόνο για ένα κολύμπι στα βαθιά, διάφανα νερά δίπλα. Αν η θάλασσα είναι ταραγμένη, ο καπετάνιος μένει στην είσοδο αντί να μπει — μια απόφαση ασφαλείας που δεν την αμφισβητούμε.